Raadsprogramma 2010-2014

 

Het raadsprogramma is op 28 april 2010 vastgesteld door de gemeenteraad van de gemeente Nieuwkoop en zal binnenkort hier worden geplaatst.

 

De procedure die gevolgd is bij het tot stand komen van het raadsprogramma 2010 verdient volgens de Middenpartij bepaald niet de schoonheidsprijs. De afspraken die rondom dit proces en in het bijzonder de coalitievorming zijn gemaakt, sneuvelden al direct na de eerste bijeenkomst. Voor de Middenpartij was dat de reden om niet meer mee te willen werken aan het raadsprogramma. Het vertrouwen was geschonden.

Het logische gevolg daarvan is dat de Middenpartij dit raadsprogramma niet heeft ondertekend. Wij zullen de uitwerking van het raadsprogramma toetsen aan ons verkiezingsprogramma en op basis daarvan handelen. Dat verkiezingsprogramma zal onze leidraad zijn in deze raadsperiode.

 

Hieronder vindt u in chronologische volgorde een artikel dat wij eerder op onze website hebben gepubliceerd naar aanleiding van de raadsvergadering van 7 april 2010 en de tekst die fractievoorzitter Jaap Aartman bij de raadsvergadering van 28 april 2010 heeft gehanteerd bij de discussie over het raadsprogramma. 

 

Raadsvergadering 7-4-2010:

Middenpartij stopt deelname aan het raadsprogramma

Op 18 en 31 maart maakten de zeven Nieuwkoopse politieke partijen heldere afspraken over het proces om tot een coalitie te komen. Eerst zou een raadsprogramma opgesteld worden en daarna zou pas over de mogelijke coalitie gesproken worden. Dat gaf ons vertrouwen in een heldere, eerlijke en transparante gang van zaken.

Tot onze grote verbazing kreeg onze fractievoorzitter Jaap Aartman dinsdagavond 6 april de mededeling dat er al een coalitie gevormd was ofschoon de besprekingen over het raadsprogramma nog in volle gang waren. Het vertrouwen van de Middenpartij in een eerlijk en transparant proces was daarmee tot het absolute nulpunt gedaald. Zonder vertrouwen heeft het geen enkele zin aan een gezamenlijk raadsprogramma te werken. Dat zullen we dus ook niet doen en daarmee willen we een duidelijk signaal aan de kiezer afgeven.

Hieronder staat de tekst die Jaap heeft uitgesproken op woensdagavond 7 april, de tweede avond waarin ook de Middenpartij zijn inbreng in het raadsprogramma zou leveren. Na het uitspreken van onderstaande tekst zijn Onno en Jaap die namens de Middenpartij de gesprekken voerden opgestapt.

 

Volledige tekst:

 

Dames en Heren,

 

De Middenpartij werd dinsdagavond onaangenaam verrast door de mededeling van Tony de Bos van het CDA dat CDA, SBN, PN en D66 een coalitie hebben gevormd.

 

De verrassing komt niet alleen door het tijdstip. Pas vorige week woensdag is indringend gesproken over de af te leggen route om tot een coalitie te komen. Het ongenoegen van VVD, SBN, PN en D66 over de wijze van het voeren van de coalitieonderhandelingen door het CDA leidde in eerste instantie tot het overnemen van die onderhandelingen door deze vier, overigens zonder De Middenpartij en SGP/CU daar bij te betrekken. Die coupe werd gedaan onder het motto “eerst het opstellen van een door alle partijen gedragen raadsprogramma en dan pas praten over de te vormen coalitie”. 18 maart werden de twijfels van de Middenpartij over de oprechtheid van deze tegenzet, door alle bezweringen van de genoemde vier partijen, weg genomen. De afspraak werd gemaakt om onder begeleiding van een tweetal procesbegeleiders dat raadsprogramma op te stellen. Op de avond van 31 maart hebben alle partijen opnieuw het vertrouwen in elkaar uitgesproken en werd de eerste inventarisatie gemaakt van de belangrijkste punten van alle partijen. Ook werd afgesproken dat pas na de vaststelling van het raadsprogramma coalitiebesprekingen zouden plaats vinden. Op basis van het raadsprogramma.

 

Vandaag, nog geen week later, middenin dat proces, weten we wat die afspraken waard zijn geweest. Niets dus. CDA, SBN, PN en D66 hebben dat vertrouwen met voeten getreden. Met deze partijen blijken geen afspraken te kunnen worden gemaakt. We zijn gewoon in de maling genomen. De door diverse partijen en vooral PN, D66 en SBN zo gepropageerde openheid, eerlijkheid en transparantie, zo mooi verwoord in hun verkiezingsprogramma’s, blijken gewoon kiezersbedrog en verkiezingsretoriek. Bij de eerste de beste gelegenheid doen zij hun opvattingen geweld aan. De door hen zo verfoeide achterkamertjespolitiek hebben zij tot kunst verheven. Zelden hebben wij een grovere vorm van heimelijkheid en konkelarij gezien. Als dit wordt verstaan onder nieuwe politiek dan distantiëren wij ons daar verre van.

 

Met enig leedvermaak ziet de Middenpartij dat de VVD zich door SBN voor het karretje heeft laten spannen om wethouder Schrama op een onterechte en unfaire wijze onder vuur te nemen. Dit is dan hun dank voor bewezen diensten.

De Middenpartij constateert verder dat de processen die binnen de Middenpartij tot een breuk hebben geleid na de verkiezingen onverkort zijn voortgezet. Dat belooft niet veel goeds voor een collegiale samenwerking in de komende raadsperiode.

 

Het nieuwe college start onder een slecht gesternte. Het vertrouwen in het proces leidend tot een raadsprogramma en een daarop volgende coalitievorming dat bij de Middenpartij redelijk hersteld was is tot het absolute nulpunt gedaald. Het spreekwoord “het vertrouwen komt te voet maar gaat te paard” is meer dan waar. Het is als een raket verdwenen. Dat zet helaas onze samenwerking met een nieuw college zwaar onder druk.

 

Hoe nu verder?

 

U zult begrijpen dat de Middenpartij geen enkel vertrouwen meer heeft in de uitgestippelde weg om tot een gezamenlijk raadsprogramma te komen. Dat vertrouwen is volkomen zoek. Het zal u dan ook niet verbazen dat de Middenpartij van verdere deelname aan deze schertsvertoning afziet. De handelwijze van de beoogde coalitiepartijen is een belediging van ons en van de procesbegeleiders. Hun tijd is verspild en de kosten zijn voor niets gemaakt.

Het meest verontrustend vindt de Middenpartij dat de geloofwaardigheid van de politiek naar de inwoners van onze gemeente te grabbel is gegooid. Dat neemt de Middenpartij hoog op.

Wij nemen geen deel meer aan de verdere discussie vanwege het eerder genoemde gebrek aan vertrouwen in de gesprekspartners en wensen u veel succes bij het realiseren van uw raadsprogramma.

Tot slot, heren van de coalitie, u zou zich diep moeten schamen voor de wijze waarop u politiek bedrijft.

 

Raadsvergadering 28-4-2010:

 

Volledige tekst, uitgesproken door fractievoorzitter Jaap Aartman:

 

Voorzitter,

 

De procedure die gevolgd is bij het tot stand komen van het raadsprogramma verdient bepaald niet de schoonheidsprijs. De afspraken die rondom dit proces en in het bijzonder de coalitievorming zijn gemaakt, sneuvelden al direct na de eerste bijeenkomst. Voor de Middenpartij was dat de reden dat zij niet meer mee wilde werken aan het raadsprogramma. Het vertrouwen was geschonden.

Het logische gevolg daarvan is dat de Middenpartij dit raadsprogramma niet zal ondertekenen. Wij zullen de uitwerking van het raadsprogramma toetsen aan ons verkiezingsprogramma en op basis daarvan handelen. Dat verkiezingsprogramma zal onze leidraad zijn in deze raadsperiode.

Wel mag u van ons verwachten dat wij een reactie geven op het raadsprogramma.

Wij constateren dat op heel veel punten het bestaande beleid doorgezet zal worden. Dat doet ons deugd. Tegelijk constateren wij dat het raadsprogramma uitmunt in vaagheid en onduidelijkheid. Het vertoont meer het karakter van een menu á la carte waaruit elke partij naar believen al naar gelang zijn wensen zijn punten kan halen. Voor ons is het daarmee meer een grabbelton dan dat het een consistentie visie, gedragen door de partijen die het raadsprogramma ondersteunen, laat zien op de gewenste ontwikkelingen van de gemeente in deze raadsperiode. De coalitiepartijen manoeuvreren behoedzaam om de verschillen heen, blijkbaar bang elkaar al op voorhand in de haren te zitten. Voor een oppositiepartij een uitgelezen kans af te wachten in welke richting een onderwerp zich ontwikkelt en al naar gelang de eigen positie een richting te kiezen.

 

De Middenpartij wil bij verschillende thema’s kritische kanttekeningen maken. Wij pretenderen niet volledig te zijn, maar hebben ons geconcentreerd op de meest saillante punten.

 

Thema 1 bevat vergeleken met het vorige raadsprogramma geen schokkende veranderingen. Opvallend is wel dat sommige partijen het opstellen van dorpsplannen overbodig achten. Voor een coalitie die burgerparticipatie, en terecht, zo hoog in het vaandel heeft staan is dat onbegrijpelijk. De tot nu toe opgedane ervaringen met de dorpsplannen Nieuwveen, Langeraar en Noorden tonen aan dat onze inwoners zich zeer betrokken voelen bij het wel en wee van hun dorpskern en het belangrijk vinden hun wensen en ideeën naar voren te brengen. De Middenpartij heeft in het eerste raadsprogramma dit punt opgenomen en dat is naar ons idee terecht geweest. Merkwaardigerwijs wordt in het nieuwe raadsprogramma tegelijk aangegeven dat de dorpsplannen voor Noorden en Langeraar prioriteit hebben. Blijkbaar is het de opstellers ontgaan dat het dorpsplan voor Noorden en Langeraar al in gang is gezet. Betekent overigens het prioriteit geven aan Langeraar en Noorden dat de uitwerking van het dorpsplan Nieuwveen, waarin heel veel werk door de inwoners is geïnvesteerd en het college al een reactie gegeven heeft, op de lange baan wordt geschoven?  

 

Een duidelijke uitspraak over de gewenste mate van bereikbaarheid van de zorgvoorzieningen ontbreekt. Het blijft bij een roep om een inventarisatie zonder de kaders aan te geven. Onduidelijk is ook wat wordt bedoeld met het afstemmen van de dienstverlening op de lokale behoefte. Ik kan u verzekeren dat de inwoners van de Vrouwenakker, de Mije en Woerdense Verlaat, om maar enkele kleine kernen te noemen, die behoefte best hebben maar wel zo realistisch zijn te erkennen dat de haalbaarheid onmogelijk is. Een dergelijke passage schept verwachtingen bij de inwoners die bij de gelijktijdige roep om meer efficiëntie niet waargemaakt kunnen worden. Men is het blijkbaar niet eens met elkaar.

 

Waar in thema 2 over effectief en verfrissend besturen gesproken wordt, lijken de tegenstrijdigheden in de wensen van de diverse partijen over verfrissend besturen meer op het uitstellen van keuzen en afwachten wat er uit de hoge hoed komt.

Op een essentieel punt als de structuurvisie en de uitwerking daarvan op deelterreinen verschillen de partijen van mening hoe dat moet gebeuren. Er is geen sprake van een gedeelde visie. Die vaagheid baart ons zorgen.

Men wil verfrissend besturen en spreekt van het stimuleren van het openbaar bestuur als het zelforganiserend vermogen van burgers en samenleving. Tegelijk is men het niet eens over het nut van dorpsplannen. Is dat verfrissend bestuur? Het heeft meer weg van de door iedereen verfoeide arrogantie van het openbaar bestuur.

De besluitvorming, zo wordt gesteld, dient in principe openbaar te zijn. Moet het niet zo zijn dat de besluitvorming in de raad altijd openbaar is? Wanneer is dat met recht en reden niet het geval?

 

In thema 3 wordt meerdere malen de betrokkenheid van burgers, duidelijk een speerpunt in het raadsprogramma, genoemd. Onduidelijk is wanneer welke vorm van inspraak aan de orde is. Wij missen een logisch en consistent kader waarin de diverse vormen van inspraak wanneer van toepassing zijn. Het blijft nu wel erg vrijblijvend en ad hoc. Het is onduidelijk voor de inwoners. Er worden verwachtingen gewekt zonder dat ieders rol en verantwoordelijkheid in goede spelregels zijn vastgelegd. De Middenpartij mist node een passage waarin een dergelijke nota aan het college wordt gevraagd. Wij zullen binnenkort een motie met een dergelijke strekking indienen.

 

In thema 4 wordt aangenomen dat er een discrepantie is tussen de objectieve veiligheid en het veiligheidsgevoel. De suggestie wordt gewekt dat beiden een negatieve tendens vertonen. Niets is minder waar. Uit diverse onderzoeken blijkt dat de ontwikkeling van de objectieve veiligheid en het veiligheidsgevoel gelijke tred met elkaar houden en bovendien dat beide een zich in positieve zin ontwikkelen. Vergeleken met 10 jaar geleden is het aantal woninginbraken landelijk gehalveerd, het aantal auto inbraken met een derde verminderd evenals bedreigingen en is ook mishandeling licht gedaald. De aandacht voor veiligheid is terecht maar laten we er geen hype van maken. Immers het percentage dat zich onveilig voelt is gedaald van 7 procent in 1995 naar 3,5 in 2005.

Het is onzin te denken dat verbetering van het veiligheidsgevoel alleen een zaak is van gemeente, politie en hulpverleners. Zij kunnen wat doen aan de objectieve veiligheid en daarmee indirect aan het veiligheidsgevoel. Bedenk ook overigens dat naarmate bestuursverantwoordelijken harder roepen dat er sprake is van onveiligheid is, de burgers dat ook zo gaan voelen.

 

De passage in thema 5 over de rondwegen vertoont in optima forma de vaagheid van het programma. Gesteld wordt dat rondwegen “mogelijk” een oplossing bieden maar dat rekening gehouden moet worden met de randvoorwaarden van natuur en landschap. Wetend dat een rondweg om Noorden het landschap in sterke mate aantast komt die er dus niet. Zeg dat dan klip en klaar en neem niet zo’n vage passage op. Dat is de voorstanders ervan een worst voorhouden die er niet is. Pak het probleem aan op een realistische manier.

 

In thema 6 wordt gezegd dat de toeristische ontwikkelingen nogmaals beoordeeld moeten worden. Ons ontgaat welke argumenten daarvoor pleiten.

 

Een belangrijk punt in deze gemeente is de ontwikkeling van de glastuinbouw. Thema 7 is daar grotendeels aan gewijd. Onduidelijk is wat partijen nu willen. Wat wel duidelijk is dat partijen het niet met elkaar eens zijn. Dat belooft niet veel goeds voor deze sector. De ene partij zegt in zijn verkiezingsprogramma dat Nieuwveen niet het afvalputje van de gemeente Nieuwkoop mag worden (geen enkele tuinbouwontwikkeling daar) een andere dat de glastuinbouw in Nieuwveen volop kansen moet krijgen. Er komen nog spannende tijden voor de sector, de inwoners van Nieuwveen en de raad.

 

Voor de zoveelste keer wordt de permanente bewoning van de recreatiewoningen ter discussie gesteld. Het bestemmingsplan is nog niet koud vastgesteld of er wordt al weer over gesteggeld. Hebben we niets beters te doen? Moeten we daar onze ambtelijke capaciteit aan gaan spenderen? Blijkbaar moet de premie op het overtreden van vastgestelde regels verzilverd worden door permanente bewoning toe te staan. En dat ondanks dat duidelijk is dat dit voor de gemeente hoge kosten met zich mee brengt. Wij vinden het onverantwoord nu eindelijk met alle vormen van inspraak een besluit is genomen, opnieuw onrust te wekken en onduidelijkheid te scheppen. De raad heeft zijn verantwoordelijkheid genomen en de burgers mogen uitgaan van een betrouwbaar bestuur dat niet bij het minste of geringste van standpunt verandert.

 

Samengevat, voorzitter: de basis, de richting in het raadsprogramma ontbreekt. Wat moet het college doen en hoe moet de organisatie met de vele onduidelijkheden en tegenstrijdigheden omgaan?  Onduidelijkheid alom dus. Over de dorpsplannen, de uitwerking van de structuurvisie, de participatie, de glastuinbouw, de recreatiewoningen. Betekent verfrissend, effectief besturen alles overdoen, anders doen? Zo ja, hoe anders, wat anders? Of betekent het alles open laten en de wind door de hekken laten waaien en maar zien wat er beklijft? Wij zijn van mening dat de inwoners recht hebben op een betrouwbaar bestuur dat naar de inwoners duidelijk is. Dat missen wij in dit raadsprogramma.

 

Kortom voorzitter allerlei verkiezingsbeloften worden in dit raadsprogramma in een wollig, vaag en tegenstrijdig verhaal verpakt. Dat zal nog veel discussie in de raad gaan opleveren. Onze slotconclusie is dat de Middenpartij dit raadsprogramma niet kan en wil ondertekenen. U mag van ons wel verwachten dat wij ons in deze raadsperiode kritisch maar constructief zullen opstellen en alle raadsvoorstellen zullen toetsen aan ons verkiezingsprogramma.